Mbark Boussoufa traint sinds deze week opnieuw af en toe mee met RSC Anderlecht, de club die hij in maart 2011 verliet. De Marokkaanse international wil zo zijn conditie op peil houden voor de op til staande Afrika Cup in januari 2012. “Ik zat daar al een tijdje mee in m’n hoofd om mee te trainen met m’n ex-ploegmaats en na een gesprekje met de coach was het ook allemaal snel in kannen en kruiken.”

Voor Mbark Boussoufa is het trainen met zijn ex-ploeg ook een kennismaking met het ‘nieuwe’ Neerpede. “Het nieuwe trainingscomplex is heel mooi, ruim en strak georganiseerd”, aldus Bous. “Het is iets dat Anderlecht al sinds lange tijd verdiende. Jammer dat ik het zelf niet meer gekend heb, maar het is zeker een goede zaak voor de ploeg.”

De international was afgelopen woensdag aanwezig in het stadion en zag zijn ex-ploegmaats met 5-3 winnen van het Lokomotiv Moskou. “Ik vond mijn ex-ploeg top”, begint hij. “Het was een mooie match om te zien. Lokomotiv viel aan en vooral Anderlecht speelde een heel knappe partij. Ik kan er niet echt enkele spelers uithalen, uiteindelijk was de hele ploeg super. Ze hebben verdiend gewonnen. Ik hoop ook dat ze het ver schoppen dit seizoen in Europa.”

Bous zelf voelt zich goed bij zijn nieuwe club Anzhi. “Ik heb me heel snel weten aan te passen aan het Russische voetbal”, vertelt hij. “Ik voel ook dat ik al vooruitgang heb geboekt de laatste maanden. Bij Anzhi speel ik niet meer op links, maar in het midden. Ik speel er vaak als spelmaker.” En wat in de toekomst ? Een terugkeer naar het Astridpark ? “Ik zou mijn carrière heel graag hier afsluiten”, zegt hij. “Maar dat is iets dat je gewoon niet vooraf kan zeggen. Er kan zoveel gebeuren in een carrière. Maar ik hou van deze club, de mensen zijn altijd vriendelijk. Wie weet, misschien ooit ...”

Komende zondag, voor aanvang van de partij tegen Lokeren zal Mbark Boussoufa ook eindelijk zijn Gouden Schoen overhandigd krijgen. “Het doet me veel plezier dat ik die zondag in ontvangst zal mogen nemen. Bovendien ben ik heel erg blij dat ik ook eindelijk afscheid zal kunnen nemen van de Anderlecht-supporters - die ik overigens nooit zal vergeten - want dat was iets dat ik sinds mijn vertrek in maart nog altijd niet had kunnen doen.”