Romelu Lukaku was deze week even opnieuw in België en profiteerde daarvan om zijn ex-ploegmaats een bezoekje te brengen. De - we zouden het bijna vergeten - nog altijd maar 18-jarige spits nam ook uitgebreid de tijd voor een leuke babbel en al vlug bleek dat RSC Anderlecht nog steeds plekje heeft in zijn hart en veel meer is dan enkel zijn 'ex-club'. "Anderlecht is altijd mijn club geweest en zal dat ook altijd blijven. Het doet goed om eens terug te zijn, maar tegelijkertijd is het ook vreemd : ik ken hier iedereen en toch ben ik geen speler meer van Paars-Wit ..."

Dan toch een beetje heimwee ? "Soms is die er wel ja", geeft hij toe, "en ik denk dat dat ook normaal is. Zes jaar heb ik hier gevoetbald, ik voelde me hier thuis. Maar voor Chelsea voetballen was ook een droom ... En ik denk dat het ook een grote eer is voor Anderlecht dat ik daar nu speel, want Paars-Wit is en blijft toch de club die me gevormd heeft." Dat hij niet heel veel aan de bak komt bij zijn nieuwe ploeg, weet hij heel goed te plaatsen. "Ik heb het er een paar keer over gehad met de coach (Ariël Jacobs, rsca.be) en hij zegt me ook dat ik realist moet blijven en niet mag vergeten waar ik vandaan kom : ik ben pas 18 en kom uit een veel kleinere competitie dan de Engelse. Nu, ik vind ook niet dat ik mezelf moet verantwoorden. Het was mijn keuze. Ik heb ervoor gekozen om te vertrekken naar een groter kampioenschap, niet omwille van financiële redenen, maar om de sportieve uitdaging én omdat de deal ook goed was voor Sporting. Ik speel nog niet veel, maar ik weet dat ik vroeg of laat mijn kans zal krijgen. Toen ik bij Paars-Wit in het eerste elftal terecht kwam, was ik - net als bij Chelsea nu - derde spits ... Ik weet dus als geen ander hoe snel het kan gaan in voetbal."

Maar Romelu beseft ook als geen ander dat geduld belangrijk zal zijn. "Mijn ploegmaat Daniel Sturridge is het perfecte voorbeeld. Hij speelt sinds zijn 19de voor Chelsea, is nu 22 en begint nu stilaan titularis te worden. Gewoon maar om aan te tonen ... Voor mij is het allemaal heel snel gegaan, het is normaal dat ik nu wat tijd nodig heb om vooruitgang te boeken. Ik heb talent en ik weet dat ik er zal geraken als ik hard blijf werken. Ik moet geduld hebben, ik ben heel blij dat ik sta waar ik nu sta en dat ik het werk dat ik bij Anderlecht ben begonnen, kan verder zetten." Een uitleenbeurt in januari is alvast geen optie. "Om de simpele reden dat ik niet kan uitgeleend worden omdat ik in het huidige seizoen al voor twee verschillende clubs officiële wedstrijden heb gespeeld", weet hij.

Romelu heeft overigens alleen maar positieve herinneringen aan Sporting. "De dag dat ik mijn contract tekende bij Anderlecht, wist ik dat het een mooi verhaal zou worden, alleen is het niet geëindigd zoals ik zelf graag had gewild. Ik had de club graag verlaten met een titel", geeft hij aan. "Ik had nog kunnen blijven, maar toen kwam Chelsea op de proppen ... De Belgische competitie staat veel lager aangeschreven dan de Engelse, maar ik kom uit een grote club met een grote ziel en de warmste supporters van België. Onze fans verwachtten altijd het beste van ons, maar ik heb met hen nooit problemen gehad. Ze hebben altijd achter me gestaan omdat ze wisten dat ik - eens ik op het veld stond - altijd het beste van mezelf gaf om een goed resultaat te halen. En ik weet dat ze mijn beslissing om te vertrekken, begrijpen. Ik ben blij dat ik de kans heb gekregen te voetballen bij de twee clubs waar ik het liefste bij wou spelen. Dat is niet iedereen gegeven."

De jonge spits moest zich in Engeland aanpassen aan een volledig nieuw leven. Een leven alleen in een grootstad als London. "De eerste drie weken in London heb ik mentaal echt wel afgezien", geeft de spits toe. "Ik woonde alleen en ik was ook altijd alleen thuis. Ik had enkel m'n ouders en broer, niet echt veel vrienden of mensen die ik kon uitnodigen. Die periode was mentaal wel een goeie test", weet hij. "Mijn leven bestaat nu uit voetballen en zo hard mogelijk werken om titularis te worden."

"Londen is Brussel x10 of x15 maar dan zonder mijn vrienden en familie", zegt hij. "Ik hou van de stad, het is echt een stad die leeft en er is altijd wel iets te doen. Maar er heerst een andere mentaliteit dat in Brussel. In het Westland Shopping Center bijvoorbeeld kon ik vroeger zonder problemen tien minuten stoppen om met iemand te babbelen die ik toevallig tegen kwam. In Londen is dat ondenkbaar. De mensen zijn er vriendelijk, maar veel minder hartelijk dan in België. Time is money in Londen", glimlacht hij terwijl zijn broer Jordan ongeduldig op hem zit te wachten. "Maar ooit kom ik hier terug. Bij Anderlecht is alles begonnen en bij Anderlecht zal ik mijn carrière ook beëindigen."

Supporters die geabonneerd zijn op Purple Heart Magazine, hou ook zeker je brievenbus in de gaten voor het decembernummer van het officiële Anderlecht-blad ! Romelu vertelt in het laatste nummer van 2011 uitgebreid over zijn relatie met de pers, de vestiaire van Chelsea, het leven tussen de sterren van zijn nieuwe club, zijn relatie met topspits Didier Drogba, zijn leven in Londen en nog veel meer !