Links : Romelu Lukaku, 18 jaar, 1m91, 97 kg en vaste waarde in de basiself van Paars-Wit … Rechts : Jordan Lukaku, 16 jaar, 1m80, 83 kg en beloftevolle jongere die pas komt piepen bij de grote jongens. De twee broers werkten vorige week voor het eerst samen met de A-ploeg een stage af in het Nederlandse Tegelen. “Heel leuk dat we dit samen konden beleven”, aldus Romelu. De twee houden zich momenteel liever ver weg van de media, maar voor RSCA.be maakte het duo graag een uitzondering. Een exclusief gesprek met de broertjes Lukaku.

Voor Jordan is het meteen ook zijn eerste stage met de paars-witte A-kern. “Het is allemaal toch een beetje zwaarder dan met de beloften”, weet hij. “Het grootste verschil ligt op fysiek vlak, in de duels moet je veel meer kracht gebruiken en dat is toch wat wennen in het begin.” Romelu herinnert zich overigens ook nog goed de periode toen hij pas kwam piepen in de eerste ploeg. “Ik had het moeilijk in het begin”, geeft hij toe. “Het was afzien, want mijn lichaam kon het niet echt goed aan. Mentaal had ik het moeilijk. Je komt ook in een groep met spelers die even sterk zijn of zelfs sterker en dat is niet altijd even makkelijk. Ik heb dat eerste seizoen gewoon heel hard gewerkt en nu voel ik me echt heel goed. Ik voel me fit en ook mentaal heb ik geen problemen meer. Ondanks mijn jonge leeftijd word ik toch gerespecteerd in de kleedkamer. Dat is door mijn bescheidenheid en mijn harde werk op het veld denk ik .”

Jordan, die eind deze maand zijn 17de verjaardag viert, voetbalt intussen zelf ook al acht jaar ... en doet dat al heel lang in de schaduw van Romelu. “Voetbal is altijd al mijn passie geweest, het is wat ik het liefste doe, maar makkelijk is het nog nooit geweest. Ik heb al mijn hele leven moeten vechten om een voornaam te hebben. Al voor Romelu echt doorbrak bij Paars-Wit werd ik al aangesproken als broer van. Na zijn doorbraak kwamen daar gewoon nog een pak mensen bij ... Soms is dat wel lastig, maar echt storen doet het me niet. Na een tijdje word je dat gewoon.”

De twee broers hebben een hechte band en vertonen vooral op sportief vlak veel gelijkenissen. “We zijn allebei heel snel, linksvoetig, hebben goeie passeerbewegingen en een gemakkelijke dribbel”, aldus Romelu. “Kracht bezitten we ook allebei”, gaat Jordan verder, “maar het is duidelijk dat Romelu dat nog iets meer heeft dan ik”, lacht hij. “We kijken ook heel veel samen naar voetbal en hebben dan ook hetzelfde beeld van het spelletje én dezelfde speelstijl.” Romelu vult aan : “We kijken graag naar aanvallend ingestelde ploegen. We zijn ook allebei aanvallend ingesteld, verdedigen hoort bij het voetbal, maar geef toe, dat is maar saai”, schaterlacht de oudste van de twee.

Toch zijn er ook verschillen op voetbalvlak. “Ik beleef niet zoveel plezier aan scoren zoals Romelu”, aldus Jordan. “Ik loop het liefst met de bal en dribbel graag mijn man voorbij. Als hij scoort, dan is hij in de wolken, maar als ik de beslissende pass kan geven aan een ploegmaat, dan ben ik ook heel tevreden”, vertelt de 16-jarige Jordan. “Bij mij is scoren gewoon het allerbelangrijkste”, aldus Romelu. “Ik dribbel ook graag, maar die bal die tegen de netten gaat, dat is hét ultieme voor mij.”

Ook qua karakter zijn de twee broers heel verschillend. De beste kwaliteit van Romelu is de manier waarop hij alles kan verdragen. Als er bij mij iets scheelt, dan weet ik je meteen te vinden”, aldus Jordan. “Ik zou misschien wel wat meer zijn grote mond mogen hebben”, weet Romelu. “Want soms heb ik de indruk dat er met mij wordt gesold. Jordan heeft meer het karakter van mijn vader en ik dat van mijn moeder.”

Naast het veld zijn de twee echte tegenpolen. “Ik ben een levensgenieter en ik weet dat ik nonchalant ben”, gaat Jordan van wal. “Ik leef van dag tot dag en ik heb ook niet echt doelstellingen zoals Romelu. Ik ben daar niet constant mee bezig.” Romelu denkt wel aan de toekomst. “Ik ben doelbewust, ja. Ik weet wat ik nodig heb om te slagen. Maar we lachen en zeveren allebei heel veel en graag en organisatie, dat is ook niet ons sterkste punt”, lacht Romelu. “Ik ben wel stil in een grote groep, maar als ik praat, luistert iedereen wel. Voor de rest probeer ik gewoon altijd nieuwe uitdagingen te zoeken want anders verveel ik me erg snel …”

En uitdagingen, heeft hij die nog voldoende bij Anderlecht ? “Zeker, die Beker van België is me al twee jaar op rij ontsnapt en ook de Gouden Schoen zag ik al twee keer aan mijn neus voorbijgaan”, aldus Romelu. “Er zijn nog veel dingen die ik kan bereiken en leren bij deze club. Af en toe snak je misschien wel naar iets nieuws, maar op dit moment zit ik hier zeer goed. We zien wel waar het naartoe gaat.”

Maar ooit komt de dag waarop Romelu effectief de deur van het Constant Vanden Stock-stadion achter zich zal dichttrekken. “En dan zal ik de brothertalk met Jordan missen”, lacht hij. “En mijn familie natuurlijk. Die familie is echt het allerbelangrijkste voor me. We zijn zo close dat ik buiten het voetbal altijd thuis ben. Niets is belangrijker dan familie”, legt Romelu uit. Jordan beaamt dat familie in voetbal het enige is waar je echt op kan bouwen. “Eenmaal je succes hebt weet je niet meer wie je kan vertrouwen, het is beter dat je vooraf je echte vrienden al kent … Mijn ouders en broer zijn de belangrijkste mensen in mijn leven. Er is niemand anders die ik echt 100% vertrouw. Zonder hen ben ik eigenlijk niets”, aldus Jordan.

Romelu is een verwoed Chelsea-fan, Jordan kiest resoluut voor Arsenal. En dat zorgt voor vuurwerk als de twee een discussie starten over hun favoriete ploegen. Al hebben de broers ook hobby’s waarin ze wel over dezelfde smaak beschikken. “We kijken heel vaak naar voetbal, spelen vaak op de playstation en af en toe kijken we ook wel eens naar de NBA”, aldus Romelu. “Al is de NBA volgen bij mij slechts sporadisch via het internet”, voegt Jordan eraan toe. “Muziek is ook een passie die we delen, maar we luisteren wel niet naar dezelfde muziek. Ik heb het meer voor soul, reggae en Old School, muziek uit de jaren 90 omdat er toen nog een boodschap inzat. Iets wat je nu niet meer vindt in de huidige liedjes”, weet Jordan. “Ik luister dan weer meer naar hip-hop, 50 Cent, Jay-Z, Kanye West, … Het moet ook goeie muziek zijn, geen bullshit”, aldus Romelu.

Romelu haalde zopas zijn diploma, Jordan heeft nog een jaar te gaan. “Ik ga meer voor het voetbal. Ik heb nog nooit een periode gehad dat het goed ging op beide vlakken”, aldus de jongeling. “Ik probeer er gewoon voor te zorgen dat ik erdoor ben op het einde van het schooljaar, niet meer en niet minder.” Net als Romelu stapte Jordan in het Purple Talents-project. “Het concept is simpel : we trainen tijdens de lesuren en de gemiste uren worden later die dag met de leerkrachten ingehaald. Het is haalbaar, maar toch ook moeilijk. Bij de start van het middelbaar heb je weinig leerstof en is het makkelijk combineerbaar, maar hoe ouder je wordt en hoe hoger je raakt, hoe zwaarder. Zowel op school- als op trainingsvlak. Maar het ritme raak je wel gewoon”, vertelt Jordan. “We zijn in het project gestapt omdat ik mijn ontwikkeling wilde versnellen, ik wou meer trainen om sneller te evolueren. Ik wil graag mijn diploma halen, maar voetbal heeft de prioriteit”, aldus de jongste Lukaku.

En hoe zit het met de toekomstplannen ? “Ik zou ooit echt graag een toptransfer willen naar Engeland. Daar voetballen, goals maken, prijzen pakken en zien dat mijn familie het goed heeft. Al de rest er rond interesseert mij niet echt”, aldus Romelu. Jordan hoopt op korte termijn dan weer op een selectie bij de eerste ploeg van RSCA. “Vorig seizoen ben ik een hele tijd out geweest door blessures. Ik hoop dan ook eerst en vooral fit te blijven en een basisstek te hebben bij de -21. Hopelijk kan ik daarna door mijn prestaties in aanmerking komen voor de A-kern. Als er op het einde niets meer te winnen of te verliezen valt, zou ik er graag bij willen zijn en een paar keer geselecteerd worden voor de eerste ploeg. Verder kijk ik nog niet, ik doe het stap voor stap. Eerst ervoor zorgen dat ik mijn doelen voor dit jaar bereik. Ik heb er alles voor over om het te maken als prof. Als ik offers moet brengen, dan zal ik dat ook doen. Alles om mijn doel te bereiken, ik leef voor mijn sport.”

Romelu maakt intussen al twee jaar deel uit van de eerste ploeg van Paars-Wit. Welke tips kan hij zijn jongere broertje meegeven ? “Ik weet niet of Jordan tips van mij nodig heeft. Het enige wat ik hem kan meegeven, is dat hij zich gewoon moet laten zien als hij speelminuten krijgt. Hij moet de trainer tonen dat hij op hem kan rekenen, de rest volgt dan wel. Zo heb ik dat ook gedaan. Als ik vijf minuten mocht spelen, probeerde ik iets goeds te doen en dat lukte ook vaak. Je moet je in de kijker spelen. Voor de rest weet hij goed genoeg wat hij moet doen om er te geraken want hij heeft zeker en vast de kwaliteiten.”

Jordan vindt overigens niet dat zijn grote broer is veranderd sinds hij de doorbraak forceerde bij Paars-Wit. “Hij is gewoon dezelfde persoon gebleven”, aldus Jordan. “Hij profiteert niet van zijn statuut in de ploeg, het is geen dikkenek. Op menselijk vlak is hij nog steeds dezelfde als drie jaar geleden : een bescheiden, speelse jongen.”