Bij de Dames hebben vele speelsters al één of zelfs meerdere bekers op hun erelijst staan. Bij de mannen van Sporting Anderlecht is de keuze iets minder groot. Toch zijn er ook bij de mannen al bekerwinnaars te vinden. Onder andere Jan Polak en Luigi Pieroni mochten al eens pronken met een nationale beker.

Jan Polak won afgelopen seizoen met Nürnberg de Beker van Duitsland. "Dat was een schitterende ervaring. We wonnen met Nürnberg van Stuttgart. Na 90' minuten stond het 2-2 en we wonnen de verleningen met 3-2. Ik hoop nu ook dit seizoen de Beker te kunnen winnen met Anderlecht", aldus Polak. "We zijn favoriet in deze match, dat is nu eenmaal zo, maar in de finale hebben de beide clubs volgens mij 50% kans. Het wordt een heel moeilijke match. We zullen er alles aan doen om die finale te winnen. Het is de laatste match van het seizoen, iedereen wil die Beker."

Ook Luigi Pieroni heeft met Auxerre al een Beker op zijn naam staan. Of toch ongeveer. "Ik heb al de beker van Frankrijk gewonnen met Auxerre. Ik heb alle wedstrijden gespeeld naar de aanloop van die bekerfinale, maar tijdens de finale zelf was ik niet van de partij ... omdat de finale samenviel met een wedstrijd van de nationale ploeg. Ik ben opgeroepen door de nationale ploeg om in Servië te gaan spelen. Dus de finale heb ik niet meegespeeld, maar het voelt toch ook een beetje aan als mijn beker." (lacht)

Pieroni voelt zich goed bij Anderlecht. "Ik hoop hier ook volgend seizoen nog te kunnen spelen. Anderlecht is een goeie club en alles loopt hier vlot voor mij. Sporting heeft nog tot midden juni om de optie te lichten, dus veel zorgen maak ik me daar nog niet om", aldus de spits. "Ik heb hier al hoogtes en laagtes gekend. Ik heb een paar goeie matchen gespeeld, een paar minder goeie en het is ook al één of twee keer gebeurd dat ik echt helemaal niet in de match zat. Maar goed, dat is voetbal. Natuurlijk had ik graag nog wat meer gescoord en de ploeg iets meer bijgebracht, maar ik hoop dat ik volgend seizoen mag blijven en dan alle verwachtingen inlossen."

Pieroni kan straks met Anderlecht zijn tweede Beker winnen. "We zijn zowel fysiek en mentaal heel fris en ik denk dat we een goed resultaat kunnen neerzetten in de finale", aldus Pieroni. "Ik denk dat het vooral belangrijk zal zijn om te spelen zoals we dat hebben gedaan in Gent zelf tijdens de competitie : meteen veel druk zetten en snel scoren."

Bij de Dames van Paars-Wit hebben velen al één of meer bekerfinales achter de rug. Zo zijn zowel Anne Puttemans (22), Leen Wouters (24), Anneleen Segers (21), Kathleen De Smedt (28), Gertie Van Humbeeck (29), Sien Leemans (20), Sarina Heirbaut (31), Ellen Dooremont (26) als Aline Zeler (24) niet aan hun proefstuk toe.

"Ik speelde mijn eerste finale in 2004", vertelt Anne Puttemans. "Dat was tegen Wezemaal en meteen ook de spannendste. Ik heb die finale heel erg beleefd omdat ik nog heel jong was. We speelden 1-1 gelijk en gingen uiteindelijk onderuit na strafschoppen", herinnert Puttemans zich nog. "Zelf heb ik toen overigens ook een penalty gemist. Een jaar later stonden we opnieuw in de bekerfinale, maar toen ging het heel wat vlotter. We wonnen met 3-0 van Zuid-West Vlaanderen. Dat was mijn eerste beker."

De verloren bekerfinale is één van de slechtste herinneringen van Puttemans. "Bij de mannen stond Brugge dat jaar in de finale en toen hebben wij onze strafschoppen moeten trappen in een enorm fluitend stadion. Ik had nog nooit zo'n druk meegemaakt. Dit jaar staan ook de mannen van Anderlecht in de finale dus ik hoop dat de supporters ook naar onze match komen kijken om ons te steunen", aldus Puttemans. "Een andere slechte herinnering is het jaar dat we het kampioenschap op de laatste speeldag verloren tegen Wezemaal. Dat was echt verschrikkelijk. We waren zo goed als kampioen, maar in de 93ste minuut kregen we nog een doelpunt tegen wat ons de titel kostte."

Sarina Heirbaut is 31 en is topscoorster bij Sporting Anderlecht met 22 doelpunten. "Ik denk dat op het juiste moment op de juiste plaats staan een belangrijke kwaliteit is van een spits. Ik profiteer vaak van de acties van mijn ploegmaats, vaak moet ik de bal alleen maar binnentikken."

"Zelf ben ik redelijk laat beginnen voetballen als je het vergelijkt met mijn ploegmaats. Ik ben pas op mijn 14de beginnen sjotten bij Sinaai. Ik ben op mijn 21ste naar Anderlecht gekomen. Daarna drie jaar hier gespeeld en dan naar Aalst gegaan. Aalst speelde toen al enkele jaren aan de top. Na de financiële problemen en het faillissement van Aalst ben ik daar nog een jaar gebleven vooraleer ik terugkeerde naar Sinaai. Dat was met de intentie om daar m'n carrière af te sluiten, maar plots kwam Anderlecht me vragen of ik toch geen zin had nog eens aan de top te spelen en prijzen te pakken. Op mijn 28ste ben ik teruggekeerd. Op die prijs wachten we nu overigens nog altijd", lacht Heirbaut. "Hopelijk is het volgende week zo ver."

Anderlecht neemt het dan op tegen Tienen in de bekerfinale. "De kansen zijn 50-50. Tienen is een sterke ploeg en omdat ze al het kampioenschap gewonnen hebben en hun prijs dus al vast hebben, kunnen ze misschien iets relaxter aan de match beginnen. In de competitie hebben wij hier een sterke match gespeeld tegen Tienen, maar om te winnen moet je nog altijd scoren. En Tienen is toch ook een ploeg die makkelijk kansen creëert. Wie het eerst scoort, maakt veel kans de Beker te winnen."

Dit seizoen maken veel jonge speelsters deel uit van de ploeg, voor de meeste van hen wordt het hun eerste bekerfinale. "Ik kan hen alleen aanraden om in de eerste plaats geconcentreerd te zijn, elkaar aan te moedigen en voor de ploeg te spelen", aldus Ellen Dooremont voor wie het al de vierde bekerfinale wordt. Dooremont won er drie en verloor er eentje. "Zo'n finale winnen, dat is echt een onbeschrijfelijk gevoel. Die ereronde lopen voor een vol stadion en de Beker in de lucht steken ... Los van de concentratie moet je er ook proberen plezier aan te beleven want voetbal is eerst en vooral ook plezier maken. En als we zouden verliezen, dan moeten ze ook positief terugkijken op de match en eruit leren", aldus Dooremont. "Ik herinner me nog de bekerfinale van 98-99, we speelden een schitterend seizoen. Ook Sonja, onze coach speelde toen nog en we versloegen dat seizoen onze grote concurrent Wezemaal met 3-1. We hadden ze echt van het kastje naar de muur gestuurd en na de match had ik het gevoel dat ik nog een match kon spelen", glimlacht Dooremont.

Maar voetbal is niet altijd vlot te combineren met het professioneel en privéleven. "Het wordt voor mij persoonlijk moeilijker en moeilijker", aldus Kathleen De Smedt die intussen al 16 jaar bij Anderlecht speelt. "Ik werk als zelfstandige, als kinesist, en de meeste mensen willen liefst na hun werk 's avonds langskomen. Dat is niet altijd simpel aangezien ik drie keer per week moet trainen. Na mijn laatste klant om 18u30 is het altijd haasten om hier op tijd te geraken voor de training. Dat is vrij vermoeiend. Maar goed, als je het graag doet ... Al weet ik niet of ik het nog lang zal volhouden, ik krijg steeds meer patiënten en de combinatie is echt niet makkelijk."

De Smedt kijkt uit naar de bekerfinale. "Ik denk dat je altijd moet uitgaan van je eigen sterkte. Het zal niet makkelijk zijn tegen Tienen, zeker niet. We zullen onze ervaring kunnen gebruiken", aldus De Smedt. "Voetbal speel je niet alleen met je voeten, ook met je hoofd. Ik denk dat we wel kunnen winnen, als we de eerste helft gelijke tred kunnen houden." Ook Dooremont is positief. "Ik geef ons evenveel kans om te winnen, misschien zelfs iets meer, want ik vond ons de laatste competitiematch wat sterker. Maar goed, een bekerfinale kan je niet vergelijken met een competitiematch. Het zal er bikkelhard aan toegaan. Tienen is ervoor gekend harde speelsters te hebben, maar ik denk dat wij op voetballend vlak technisch en tactisch sterker zijn. Het is zoals Kathleen zegt, niet alleen spelen met de voeten, je moet ook je hoofd gebruiken."

Aline Zeler maakte in 2006 de overstap van Standard Fémina naar Anderlecht. "Ik had de keuze tussen Oud-Heverlee, Tienen en Anderlecht. Maar Anderlecht toonde al interesse toen ik het eerste jaar bij Standard speelde. Alleen had ik toen al aan Standard beloofd dat ik nog een jaartje zou blijven. Ik speel intussen twee jaar bij Paars-Wit en ik blijf ook volgend seizoen", aldus de Luikse.

Zeler won al een Beker van België met Standard. "Ik herinner me die zege nog goed. We waren al aan het zingen in de bus op weg naar het stadion", glimlacht ze. "Aan de rust stonden we 2-1 achter, maar in de tweede helft kantelde de match volledig. We werkten gewoon al onze kansen af. Bij 3-3 kregen we een strafschop en moest ik die binnentrappen. Ik scoorde en toen waren we helemaal gelanceerd en werd het uiteindelijk nog 3-6. Een mooie herinnering. Michel Preud'homme is toen zelfs na de match bij ons gekomen om ons proficiat te wensen", aldus Zeler. "Die eerste Beker zal me altijd bijblijven, maar deze finale met Anderlecht is ook speciaal. Het is eigenlijk een beloning voor het afgelopen seizoen. Niemand verwachtte ons op de tweede plaats noch in de bekerfinale. Ik heb heel blij opnieuw in de finale te staan en als ik eerlijk moet zijn ben ik meer fier de kleuren van Anderlecht te dragen dan die van Standard."

Interviews : Chris Evrard - Tine Geerardyn